ปาย มิตรไทย ถึงผู้มาเยือน
ปายเดือนธันวานี้ เต็มไปด้วยผู้คน ด้วยอากาศหนาวๆเย็นๆ และด้วยวันหยุดยาวๆหลายวัน เมืองปายที่เล็กอยู่แล้ว จึงใกล้แตกเต็มทน ซึ่งก็เป็นอย่างนี้มาทุกๆปี และก้อเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ
เมื่อมากันเยอะแยะขนาดนี้ ก็ขอให้เข้าใจกันบ้างนะจั๊ม ว่าต้องเฉลี่ยทุกข์ เฉลี่ยสุขกันไป ทั้งที่อยู่ ที่กิน ที่เที่ยว หรือกระทั่งร้านขายของ อะไรๆก้อคงจะยุ่ง จะวุ่นวายกันไปหมด บอกตรงๆนะ ว่าร้านมิตรไทยไม่สามารถบริการให้ถูกใจได้ สำหรับทุกๆท่าน ย้ำอีกครั้งว่าไม่สามารถจริงๆ
ความจริงแล้วร้านมิตรไทยก้อเป็นแค่ร้านนึง ที่เกืดมาเพราะความสนุก และความสุข ไม่เคยตั้งเป้าเน้นที่บริการ หรือจะให้ใครประทับใจอะไรจากการบริการ ไม่เคยคิดจะเปิดร้านเพื่อมาดุแลใครเป็นส่วนตัว หรือตั้งเป้าจะเอาใจใครให้ได้ยอดขายสูงๆ
เราเพียงแค่อยากทำอะไรที่อยากจะทำ ถ้ายังสนุกอยู่ก้อจะทำ ถ้ารู้สึกไม่สนุกหรือไม่มีความสุข ก็จะไม่ทำ เท่านั้นเอง ไม่มีอะไรมากกว่านั้น
เพราะฉะนั้นอย่าคาดหวังในการบริการที่สุดยอดใดใด จากร้านมิตรไทย เพราะเราไม่ได้มีชีวิตอยู่เพื่อกิจกรรมเบาปัญญาแบบนั้น เราแค่ทำในสิ่งที่เราชอบ อยู่ในเมืองที่เรารัก ถ้าคุณชอบสิ่งของเหล่านั้น คุณก็ซื้อมันไป ถ้าไม่ใช่ ไม่ชอบ ก็ไม่ต้องซื้อมันไป เท่านั้นเองจริงๆ
อย่าซื้อเพราะคนขายพูดเพราะ อย่าจ่ายเพราะเค้าบริการเราดี จนเกรงใจ จงหนักแน่นเข้าไวนะจั๊ม
หรือถ้าทั้งชีวิตของคุณ ไม่สามารถอยู่ได้ถ้าขาดการบริการที่ดีมากๆจากคนอื่น อาจเพราะว่าเงินของคุณมันมีค่ามากเกินกว่าจะจ่ายได้ คุณต้องการความอบอุ่น ความเข้าใจ การเอาใจอย่างสุดขีด จากมนุษย์ที่มารอบๆตัวคุณ ก้อขอเตือนด้วยความหวังดีว่า อย่าเข้าร้านมิตรไทยเลยจั๊ม เพราะสิ่งที่คุณต้องการนั้น มันไม่มีที่ร้านมิตรไทย
แต่ถ้าคุณไม่คาดหวังอะไรมาก เที่ยวด้วยหัวใจที่ว่างๆและเป็นสุข คุณก้ออาจเห็นอะไรดีๆ ในร้านเล็กๆในเมืองเล็กๆแห่งนี้นะจี๊ม..
เดือนนี้ก็อย่างที่เห็น ทุกอย่างดูวุ่นวายไปหมด ราวกับว่าเมืองเล็กๆแห่งนี้ ต้องมาคอยตอบสนองความต้องการของคนเป็นหมื่นๆ แสนๆคนในเวลาสั้นๆ ราวกับว่าคนที่มากันมากมายนั้น เป็นคนดี น่ารัก กันซะทุกคนเมื่อไหร่ ใครเป็นอย่างไร ก้อน่าจะรู้ตัวกันดี ถ้าเราดี เราปฎิบัติต่อผู้อื่นดี เราก้อจะได้รับสิ่งดีๆกลับมา ถ้าเราเป็นคนอีกแบบนึง เราก้อจะได้รับการตอบสนองแบบนั้น ลองปรับเปลี่ยนตัวเองก่อนดีมั้ย ก่อนที่จะตั้งหน้าตั้งตาเรียกร้องจากผู้อื่น
ว่าจะไม่เขียนแบบนี้ แต่ก็เขียนไปแล้ว
ลองสมมติเล่นๆว่า คุณมีบ้านเล็กๆซักหลังนึงที่อยู่มาด้วยความสุขสงบดี แล้ววันหนึ่งบ้านของคุณ มันได้กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยว มีคนมากหน้าหลายตา ร้อยพ่อพันธ์ป้า ที่คุณไม่ได้รู้จัก มาออกันอยู่เต็มหน้าบ้าน ในบ้าน รอบๆสวนเล็กๆของคุณ บางคนก้อหิวอาหาร บางคนก็อยากเข้าห้องน้ำ บางคนก็บ่นร้อน อึดอัด บางคนก็วุ่นอยู่กับการถ่ายรูป บางคนก็เบื่ออยากหารถกลับบ้าน บางคนก็ต้องการความบันเทิง บางคนก้อรักธรรมชาติ คุณต้องหาอะไรๆ มาสนองความต้องการที่หลากหลายเหล่านี้ ร้อยแปดปัญหาก็เกิดขึ้นมา เพราะมนุษย์วัวๆ จำพวกนี้
ผมถามสั้นๆว่า คุณยังอยากเปิดประตูหน้าบ้านมายืนยิ้ม โค้งคำนับ และโบกมือต้อนรับให้มนุษย์วัวจำพวกนี้อีกหรือไม่
ร้านมิตรไทยก้อเป็นแค่ร้านนึง ที่เกิดมาเพราะความสนุก และความสุข ไม่เคยตั้งเป้าเน้นที่บริการ หรือจะเปิดร้านเพื่อมาดุแลใครเป็นส่วนตัว ถ้ายังสนุกอยู่ก้อจะทำ ถ้ารู้สึกไม่สนุกหรือไม่มีความสุข ก็จะไม่ทำ เท่านั้นเอง ไม่มีอะไรมากกว่านั้น
วันนี้อาจจะแรงไปหน่อย แต่ก็คือความจริง รู้สึกจริงๆ จึงเขียนออกมาจริงๆ อีกไม่กี่ปีก็ตายแล้ว จึงไม่รู้ว่าจะใช้ชีวิตที่เหลือดัดจริตหลอกตัวเอง ว่ากูเป็นคนดี พูดจาไพเราะ บริการหลอกแดกเงินลูกค้าไปทำไม เป็นอย่างไรก็แสดงออกมาตรงๆนี่แหละจั๊ม..
แต่สำหรับท่านที่ไม่ได้มีพฤติกรรมที่แย่ๆแบบที่ยกตัวอย่างมา ขอให้ท่านมีความสุขในการมาเที่ยวที่นี่นะจั๊ม
http://mitthaiart.wordpress.com
ทางเลือกใหม่สำหรับ สมาชิก Mthai.com รับข่าวผ่านมือถือ
โดย :
จั๊ม (Guest !)
อีเมล์ : 111@hotmail.com
วันที่ : 2008-01-21 10:41:09
Tags :
ปาย
มิตรไทย