ร่อนจดหมายเปิดผนึกถึงยูเนสโก สำหรับประเทศไทย มันยังเป็นปี 1984
หมายเหตุ : ภาพปกอัลบั้ม "เมด อิน ไทยแลนด์" ของวงคาราบาว เผยแพร่ครั้งแรกปี 1984
ประชาไท 2 พ.ค. 2550 กลุ่มเสรีภาพต่อต้านการเซ็นเซอร์แห่งประเทศไทย (FACT) นำโดยนายซี.เจ. ฮิงกิ เขียนจดหมายเปิดผนึกถึงนายโคอิจิโร่ มัตสึอุระ ผู้อำนวยการใหญ่ องค์การศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization) หรือ ยูเนสโก (UNESCO) มีใจความสำคัญว่า จากที่เขาเคยสนับสนุนให้กรุงเทพฯ เป็นเมืองหลวงหนังสือของโลก แต่ขณะนี้เขาได้ถอนการสนับสนุนนั้น เนื่องจากมีการห้ามเผยแพร่หนังสือและปิดกั้นการเข้าถึงเว็บไซต์ โดยเห็นว่าการวิจารณ์ในระดับนานาชาติเท่านั้นที่ทำให้หวังได้ว่ายังมีเสรีภาพอยู่ ทั้งนี้ยังระบุด้วยว่า ไทยได้ร่วมลงนามในปฏิญญาสากลสหประชาชาติว่าด้วยสิทธิมนุษยชน ซึ่งรับประกันเสรีภาพในการแสดงออกของประชาชน แต่รัฐบาลของไทยก็ได้เยาะเย้ยสิทธินั้นและเหยียบย่ำมันไว้ใต้เท้า
000
กลุ่มเสรีภาพต่อต้านการเซ็นเซอร์แห่งประเทศไทย
เรียน คุณโคอิจิโร่ มัตสึอุระ
ผู้อำนวยการใหญ่ องค์การศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ หรือ ยูเนสโก
(United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization - UNESCO)
กรุงปารีส ฝรั่งเศส
สองปีก่อน ผมได้รณรงค์เพื่อให้ยูเนสโก รับรองว่า กรุงเทพฯ เป็นเมืองหลวงหนังสือของโลก หรือ เวิลด์ บุ๊ก แคปปิตอล ซิตี้ 2008 เนื่องจากวงการสิ่งพิมพ์ของไทยกำลังเติบโตอย่างคึกคักและหลากหลาย มีร้านหนังสือจำนวนมาก เป็นหนึ่งในประเทศที่มีมาตรฐานการรู้หนังสือดีที่สุดในโลก และมีอัตราการอ่านเพิ่มสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว
กรุงเทพฯ เป็นสถานที่จัดงานมหกรรมหนังสือนานาชาติที่สำคัญ 2 งาน แต่ละปีมีผู้เข้าร่วม 800 บูธและมีหนังสือกว่าหนึ่งล้านเล่ม มีผู้เข้าชมในแต่ละงานกว่าหนึ่งล้านคน
ผมเป็นผู้พิมพ์หนังสือวรรณกรรมเยาวชนภาคภาษาไทยร่วมกับมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เป็นเวลา 15 ปีแล้ว
อย่างไรก็ตาม ผมได้ถอนการสนับสนุนกรุงเทพฯ เป็นเมืองหลวงหนังสือของโลก ประเทศไทยไม่สมควรได้รับเกียรติคุณนั้นในระดับนานาชาติอีกต่อไป การวิจารณ์และประณามประเทศไทยในระดับนานาชาติเป็นเพียงความหวังเดียวที่หลงเหลืออยู่เพื่อคงไว้ซึ่งเสรีภาพและสิทธิมนุษยชนของเรา
ประเทศไทยขณะนี้อยู่ใต้แอกที่หนักหน่วงของการเซ็นเซอร์ หนังสือในภาษาต่างๆ กว่า 1,500 เล่มถูกห้ามเผยแพร่ บ้างได้รับคำสั่งจากทางราชการ แต่ส่วนใหญ่แล้วเป็นการเซ็นเซอร์ตัวเอง ผู้พิมพ์หนังสือไม่กล้าพิมพ์หนังสือหัวข้อเกี่ยวกับการเมืองสมัยใหม่ แม้แต่วิทยานิพนธ์ของนักศึกษาในระดับปริญญาโท และปริญญานิพนธ์ของนักศึกษาปริญญาเอกก็ถูกเซ็นเซอร์ ส่วนผู้แต่งก็ถูกสอบสวนในคดีอาญา
การเซ็นเซอร์ตัวเองมีเงื่อนงำยิ่งกว่าการใช้อำนาจกดขี่ ผู้ปกครองที่เป็นเผด็จการสามารถเผชิญหน้ากันได้ ความกลัวอยู่ในทุกๆ ครัวเรือน ความกลัวของการไม่รู้ว่าอะไรถูกแบน อะไรไม่ถูกแบน และอะไรที่ห้ามมีไว้ในครอบครอง
คนขายหนังสือแม้แต่ในศูนย์หนังสือในมหาวิทยาลัยปฏิเสธจะรับหรือสั่งหนังสือเหล่านี้ หนังสือเหล่านี้ไม่สามารถนำมาใช้สอนในชั้นเรียนหรือวางในห้องสมุดทางวิชาการ
ลิ้งค์ที่ต่อในยังหน้าเว็บไซต์ที่มีการถกเถียงหรือขายหนังสือที่ถูกแบน ต่างถูกบล็อคโดยรัฐบาลไทยอย่างลับๆ ขณะนี้เว็บไซต์กว่า 45,000 เว็บถูกปิดกั้น
แม้แต่การถกเถียงกันเรื่องการเมืองบนเว็บยังถูกบล็อคหรือเซ็นเซอร์ตัวเอง จนเราไม่สามารถอภิปรายกันในเรื่องเหตุการณ์ปัจจุบัน หรือแม้แต่ส่งเสียงประณามวิพากษ์วิจารณ์ใดๆ มุสลิมทางใต้ถูกทำให้เงียบ สื่อของเราเซ็นเซอร์ตัวเอง
ยูเนสโกสนับสนุนเสรีภาพในการแสดงออกและเสรีภาพของสื่อเช่นเดียวกับสิทธิมนุษยชน นี่ทำให้ผมเสียใจอย่างสุดซึ้งที่ปฏิเสธผู้คนที่ผมรัก หนังสือที่ผมรัก และเมืองที่ผมรัก
ประเทศไทยได้ร่วมลงนามในปฏิญญาสากลสหประชาชาติว่าด้วยสิทธิมนุษยชน ซึ่งรับประกันเสรีภาพในการแสดงออกของประชาชน แต่รัฐบาลของไทยก็ได้เยาะเย้ยสิทธินั้นและเหยียบย่ำมันไว้ใต้เท้า
กรุงเทพฯ ในปี 2007 ไม่ใช่กรุงมาดริด (2001) กรุงอเล็กซานเดรีย (2002) กรุงนิวเดลี (2003) กรุงแอนท์เวิร์ป (2004) กรุงมอนทรีล (2005) เมืองตูริน (2006) หรือเมืองโบโกทา (2007) แต่ภาพลักษณ์ของเราถูกทำให้มืดมนโดยรัฐบาลของเราเอง
การเซ็นเซอร์ไม่มีเสียงและทำให้ประเทศไทยขายหน้า ความหวังใดๆ ที่เราอาจจะมีได้เพื่อประชาธิปไตยที่แท้จริงในอนาคต คุณอาจจะตรวจดูย่างกุ้งหรือเปียงยางในปี 2008 สำหรับประเทศไทย มันยังเป็นปี 1984
ด้วยเสรีภาพ
ซี.เจ. ฮิงกิ
สำนักพิมพ์เรือนปัญญา
000
Freedom Against Censorship Thailand
Mr. Koichiro Matsuura
Director-General
United Nations Educational, Scientific and Cultural Organisation (UNESCO)
Paris
AN OPEN LETTER TO UNESCO
Dear Director-General,
For the past two years, I have been campaigning for UNESCO to recognise Bangkok as World Book Capital 2008.
Thailand has a thriving, vibrant, diverse book publishing community, a large number of bookstores, one of the best literacy standards in the world and a fast-growing reading public.
Bangkok is host to two major international book fairs every year with 800 booths and over a million titles. Our book fairs receive more than a million public visitors each.
I have been a Thai book publisher associated with Thammasat University for the past 15 years. I publish classic children's books in Thai language.
However, I am withdrawing my support for UNESCO to honour Bangkok in this way. Thailand simply no longer deserves this international prestige. International censure and condemnation for Thailand is the only hope we have left for restoring our freedoms and human rights.
Thailand is now a country living under a heavy yoke of censorship. More than 1,500 books in many languages are banned here, some officially but far more are self-censored out of fear. Book publishers fear to publish books on any modern political subject. Even Master's degree theses and Doctoral dissertations are censored and their authors tried in criminal courts.
Self-censorship is more insidious by far than tyranny. A tyrant can be confronted and stood down. Fear lives in every home, the fear of not knowing what is banned and what is not, and is impossible to master.
Booksellers, even at university bookstores, refuse to stock or special order these books. These books cannot be taught in our classrooms or be shelved in our academic libraries.
Internet links discussing or selling banned books are blocked by the Thai government in complete secrecy. More than 45,000 websites are currently blocked here.
Even political discussions on Web fora are blocked or self-censored so we cannot discuss current affairs or give voice to any dissent or criticism. Our Muslim South has been silenced, our media self-censored.
"UNESCO promotes freedom of expression and freedom of the press as a basic human right." It saddens me deeply to reject the people that I love, the books that I love, the city that I love.
Thailand is signatory to the United Nations Universal Declaration of Human Rights which guarantee all people freedom of expression yet our government mocks these rights and tramples them underfoot.
Bangkok in 2007 is no Madrid (2001), Alexandria (2002), New Delhi (2003), Antwerp (2004), Montreal (2005), Turin (2006) or Bogota (2007)--our country's image has been blackened by our government.
Censorship has silenced and shamed Thailand and any hope we might have for real democracy in the future. You might try Yangon or Pyongyang in 2008; it's still 1984 in Thailand.
Freedom,
CJ Hinke
Ruean Panya Books
cc: *International Publishers Association (IPA), Geneva
Jens Bammel, Secretary-General
Secretariat
Ana Maria Cabanellas
*International Booksellers Federation (IBF), Brussels
Francoise Dubruille, , Director
*International Federation of Library Associations and Institutions (IFLA),
The Hague
Alex Byrne, President
Peter Johan Lor, Secretary General
ที่มา: ประชาไท วันที่ : 3/5/2550
อ่านข่าวเด่น ประเด็นร้อนได้ที่นี่
โดย :
Numcheo
อีเมล์ : numcheo@yahoo.co.th
วันที่ : 2007-05-03 14:45:44
Tags : การเซ็นเซอร์ ต่อต้านการเซ็นเซอร์
โดย :
บี
วันที่ :2007-09-13 21:30:24 IP :192.168.10.xx 
ชาวใต้เชิญทางนี้
ด่วน !!!! สูตรลดน้ำหนั กโดยทีมงานแพทย์จากอเมริกา ผอมแล้วผอมเลย 