ผมตัดสินใจอยู่นานหลายวันกว่าจะ โพสต์กระทู้นี้ได้ ….. เนื่องจากเกรงว่าจะเป็นแบบอย่าง ที่ไม่ถูกต้องของ เราๆท่านๆที่ใช้อาวุธปืนในการป้องกันชีวิตและทรัพย์สิน ….. แต่ในกรณีศึกษาของคุณ K2A
( ขออภัยที่ต้องเอ่ยนาม) ทำให้ผมต้องตัดสินใจ ขั้นเด็ดขาด เพื่อป้องกันตนเอง

ขอเริ่มเลยก็แล้วกันนะครับ คือหลังจากที่เสร็จสิ้นภารกิจถวายงานพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ที่โรง พยาบาล ศิริราชซึ่งขณะนั้นเวลาก็ประมาณ ตี 2 ผมมีเหตุจำเป็นต้องเดินทางไปจังหวัดสุพรรณฯ เป็นการด่วน ก็เลยจัดการเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วรีบเดินทางทันที โดยใช้เส้นตลิ่งชัน-บางบัวทอง-สุพรรณฯ

โดยระหว่างทางได้แวะปั๊มเจ็ท ที่อยู่เลยสนามบางบัวทองไปหน่อยนึง เพื่อเติมน้ำมันและหากาแฟกิน โดยไม่ได้สังเกตและระวังอันตรายที่แฝงตามปั๊มน้ำมันเลย หลังจากนั้นก็ออกเดินทางต่อ

ระหว่างทางที่ขับรถมา รู้สึกมีรถขับตามมาจากปั๊ม แต่ก็ไม่ได้ไปสนใจอะไร จากนั้นประมาณ ครึ่งชั่วโมงกว่าๆ สังเกตว่า เสียงเครื่องยนต์ดังแปลกๆ ตั้งใจฟังอยู่ตั้งนานเหมือนไม่ใช่เสียงรถเรานี่หว่า มองกระจกซ้าย ขวา หลัง ไม่มี รถตามมาเลยซักคัน เอ๊ะ … แล้วมันเสียงอะไรกัน ฟ่ะ ….

สงสัยอยู่นานพอ สมควร …. แล้วผมก็หายสงสัยครับเพราะไอ้เสียงที่ว่ามันคือรถปิ๊กอัพ ที่ดับไฟแล้วขับจี้ตูดชนิดห่างแค่ศอกเดียว แล้วมันก็เปิดไฟ สูงวาบใส่ทันที ผมตกใจมาก แต่พยายามคุมสติไว้แล้วเปิดไฟสัญญาณเลี้ยวซ้ายเพื่อเข้าเลนซ้าย พ่อเจ้าประคุณก็แซงไปอยู่ข้างหน้าแล้วพยายามเบรคให้ผมชนท้าย ผมก็เบรคแล้วชะลอรถทันที เพื่อให้ เค้าไปก่อน

ในใจคิดว่า โดนดีแน่แล้วเรา … มือซ้ายเลยเอื้อมไปล้วง PPK ในกระเป๋าที่วางอยู่ข้างๆมาขึ้น ลำเตรียม ไว้ แล้วค่อยๆขับไป ช้าๆ ประมาณ 90 / ช.ม.มันก็เบรครถกระทันหันอีกครั้งเพื่อให้ผมชนท้ายมัน อีก
ผมก็ เบรค แล้วชะลอทันที ให้พ่อเจ้าประคุณท่านไปก่อน มันทำ อย่างนี้ซ้ำกันถึง 4 ครั้ง จนมันแน่ใจ
ว่าผมคง ไม่ชนท้ายมันแน่ๆ มันก็เร่งเครื่องหายไป ผมก็ โล่งใจไปได้หน่อยนึง จากนั้นก็ค่อยๆขับช้าๆ
ย่องๆ มาตลอดทางและระวังตัวตลอด

ประมาณครึ่งชั่งโมงเห็นจะได้ มันมา อีกแล้วครับ คันเดิมดับไฟมาเหมือนเดิมไม่รู้ว่ามันไปซุ่มอยู่ที่ไหน อยู่ๆก็มาโผล่ข้างหลังผมอีก แล้ว คราว นี้มันชนเลยครับ ไม่แรงเท่าไหร่ แล้วก็ขับมาตีคู่เปิดกระจกชี้มือชี้ไม้จะเอาเรื่องให้ได้แล้วก็ทำสัญญาณให้ ผมจอดรถ ผมก็ชะลอรถ แล้วกด กระจกลง ระหว่างนั้นไอ้ปิ๊กอัพผีคันนี้อยู่ด้านหน้าผมแล้วครับ เตรียมขวางผมให้จอดรถให้ได้ ผมตัดสินใจแล้วครับ หยิบ PPK ยิง อัดใส่รถมันทันที 5 นัด ย้ำนะครับผมยิงใส่รถเลย โดยไม่สนใจว่าผลที่ตามมาจะเป็นยังไง ก็เราขอใบอนุญาตซื้อปืนเพื่อสิ่งนี้มิใช่หรือครับ ป้องกันชีวิตและ ทรัพย์สิน นี่ คือการเปิดฉาก ดวลกับคนชั่วๆโดยไม่รอให้มันเป็นฝ่ายเริ่มก่อน แล้วก็ได้ผล ครับ มัน เร่งเครื่องหนีเต็มที่โดยไม่คิด ชีวิต เสียงเครื่องยนต์ดังสนั่นเลยครับ ไม่ อยากจะคิดถ้ามันสู้ขึ้นมาผมคงเสร็จแน่ๆ เหลือติดปืนอยู่ แค่ 2 นัด เอง

จาก นั้น ผมขับรถมาเรื่อยๆจนถึงป้อมตำรวจ ก็จอดรถสำรวจความเสียหายปรากฏว่าไม่มากครับ กันชนหลังเสียหายนิดหน่อย ตำรวจ ผู้เฒ่าในชุดขาสั้นเสื้อยืดสีขาวที่นอนอยู่ในป้อมก็ค่อยๆแง้มประตูออกมา ดู ผมก็ เล่ารายละเอียดให้ฟัง แกก็ ดีใจหายครับอุตส่าห์วิทยุไปแจ้งเหตุตามป้อมระหว่างทาง เพื่อสกัด จับ ตามเส้นทางที่คาดว่าร้ายจะหลบหนี โดย ไม่วุ่นวายกับปืนผมเลย แค่ขอ ดูหน่อยว่าใช้ปืนอะไรแล้วก็ส่งคืน

เฮ้อ ….. ตีสามเข้าไปแล้วครับกลางทุ่ง อย่างนี้ไม่มีใครเค้าตื่นมาตั้งด่านให้หรอกครับ ต้องทำใจ

ผมคงจะไม่ถามนะครับว่าผมทำเกินไปหรือไม่เพราะ ผมได้ทำลงไปแล้ว และใน ทางกลับกันหากเกิด
อะไรที่ เลวร้ายขึ้น คนที่เสียใจที่สุดก็ไม่พ้นครอบครัวที่เรารักอยู่ ดี เพราะ ยังงี้ผมถึงต้องทำทุกวิถีทาง
เพื่อ ให้มีชีวิตรอดกลับไปหาครอบครัวที่ผมรักครับ


รถที่โดนชนครับ เสียหายไม่มากอย่างที่ คิด


credit : sompotesu@th.utacgroup.com