ที่สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบังพล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ ประธานองคมนตรี และรัฐบุรุษ พร้อม พล.อ.สุรยุทธ์ จุลานนท์ นายกรัฐมนตรี ในฐานะนายกสถาบันฯ ร่วมงาน "นิทรรศการเฉลิมพระเกียรติพระจอมเกล้าลาดกระบังนิทรรศ 49 เทิดไท้ 60 ปี ครองราชย์พระบิดาแห่งเทคโนโลยีของไทย" เนื่องในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงครองสิราชสมบัติครบ 60 ปี ณ หอประชุมใหญ่ สถาบันเทคโนฯ

       พล.อ.เปรมได้ปาฐกถาพิเศษ เรื่อง "การปลูกจิตสำนึกให้เกิดความรักสามัคคี ปรองดองเพื่อรักษาและพัฒนาการเมือง" ให้กับอาจารย์ และ นิสิตนักศึกษาสถาบันเทคโนฯ เกือบ 1,000 คน โดย พล.อ.เปรม กล่าวว่า เต็มใจอย่างยิ่งที่ได้มา เพราะสถาบันแห่งนี้เป็นสถาบันที่มีชื่อเสียง เป็นสถาบันที่นับถือยกย่องศรัทธาของคนในประเทศ และต่างประเทศ สิ่งที่ตนบอกว่าเต็มใจ คือนักศึกษาของสถาบันแห่งนี้ ล้วนแต่เป็นเด็กหนุ่ม-สาว ของชาติบ้านเมือง เป็นทรัพยากรที่มีคุณค่าอย่างยิ่งต่อชาติบ้านเมือง เด็กเหล่านี้โตขึ้นมาจบการศึกษา และจะไปทำหน้าที่เกี่ยวข้องกับการรักษาและพัฒนาชาติบ้านเมือง ถือว่าเด็กไม่ว่าจะสถาบันไหน ล้วนแต่มีความสำคัญต่อชาติบ้านเมืองของเรา จึงเป็นหน้าที่ของพวกเรา ที่จะต้องดูแลนักศึกษาเหล่านี้ให้ดีขึ้น เพื่อให้เป็นคนดีของชาติบ้านเมือง

       "การจะเป็นคนดี คนเก่ง หรือคนไม่ดี คนไม่เก่ง ก็อยู่ที่ตัวนักศึกษา อยู่ที่สิ่งแวดล้อมของชาติบ้านเมืองเราด้วย ฉะนั้นถือว่าเด็กเหล่านี้เป็นทรัพยากรที่สำคัญของชาติบ้านเมือง ซึ่งเป็นหน้าที่ และความรับผิดชอบของพวกเราที่เป็นผู้ใหญ่ จะต้องดูแลให้เป็นคนดีให้ได้ วันนี้ที่ให้โอกาสมาพูด ทำให้รู้สึกว่าทำประโยชน์ให้กับสถาบันแห่งนี้ เป็นโอกาสให้ได้ตอบแทนบุญคุณแก่แผ่นดิน" พล.อ.เปรม กล่าว

       พล.อ.เปรมกล่าวว่า หัวข้อที่กำหนดให้มาบรรยายเป็นที่น่าสนใจมาก เพราะเป็นเรื่องของความต้องการที่เราจะมุ่งไปสู่ความดีของความสามัคคีปรองดองในชาติบ้านเมืองของเรา การที่จะทำให้เกิดความสามัคคีปรองดองกัน จะต้องมีเครื่องยึดเหนี่ยว หรือ มีสิ่งยึดเหนี่ยว ให้เราเกิดความรักปราถนาดี รู้ว่าความสามัคคีจะเป็นประโยชน์ต่อเราอย่างไร หรือต่อชาติบ้านเมืองของเราอย่างไร

       สิ่งแรกที่ตนมองเห็นคิดว่าสิ่งที่จะยึดเหนี่ยวและระลึกถึง และประกอบคุณงามความดีเพื่อให้เกิดความสามัคคีปรองดองในชาติบ้านเมืองของเราคือ ความรักชาติ คนเราถ้ารักและปราถนาดีต่อสิ่งใด ก็ย่อมทำแต่สิ่งที่ดีกับสิ่งเหล่านี้ เหมือนกับสมาชิกของสถาบันนี้ รักสถาบันนี้ ก็ย่อมมีความมุ่งมั่นปราถนาที่จะทำความดีให้แก่สถาบันแห่งนี้ ฉะนั้นสิ่งที่เรายึดเหนี่ยวคือสิ่งดี ๆ ต่าง ๆ ที่เราควรจะยึดเหนี่ยว

       เมื่อสักครู่พูดถึงความรักชาติก็จะได้เล่าให้ฟังว่า เมื่อปี 2483 หรือสงครามอินโดจีน ตอนนั้นผมเป็นนักเรียนนายร้อยปีที่ 3 เคยไปเรียกร้องดินแดนคืน การเรียกร้องดินแดนคืนเกิดขึ้น เพราะว่าพวกเราเห็นว่าดินแดนเหล่านั้นเป็นของเรามาก่อน ที่ยกขึ้นมาพูดก็เพราะต้องการให้เห็นถึงความรักชาติของคนไทยในเวลานั้น จะเห็นว่าความรักชาติในการเรียกร้องดินแดนมีทั่วไปในประเทศของเราทุกหัวละแหง ทุกคนลุกขึ้นมาพูดว่าเราจะต้องร่วมมือกัน พร้อมเพรียงกัน เพื่อเรียกร้องดินแดนคืน ไม่มีที่ไหนแตกแยกกอบประโยชน์ เมื่อเคลื่อนย้ายหน่วยทหารจากกรุงเทพฯ ไปอรัญประเทศ เพื่อจะข้ามไปที่ปอยเปรต บันไดทั้งสองข้างทางรถไฟที่เราเคลื่อนย้ายไป มีใบหน้าที่ยิ้มแย้มแจ่มใส และให้กำลังใจ ทุกคนร่วมใจกันอย่างที่หาดูได้ยาก แสดงถึงความสามัคคีปรองดองที่เกิดขึ้น เพราะทุกคนยึดเหนี่ยวในความรักชาติ

       ขณะนี้เวลาเนิ่นนานมาแล้ว66 ปี ทุกอย่างก็ค่อนข้างจะเปลี่ยนแปลงหลังจากโลกาภิวัฒน์เข้ามา ทำให้สิ่งต่าง ๆ มีการพัฒนาไป ในทางที่ดีบ้าง ทางที่ไม่ดีบ้าง หรือทางที่สมควรบ้าง ทางที่ไม่สมควรบ้าง คล้าย ๆ กับว่า เราไม่มีจุดรวมที่จะให้พวกเรายึดเหนี่ยว เพื่อให้เกิดความสามัคคีปรองดอง แต่จริง ๆ เรามี คือพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เป็นสิ่งที่เราจะต้องยึดเหนี่ยวกันเป็นหนึ่งเดียวในชาติบ้านเมืองของเรา

       พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวท่านเป็นทุกอย่างของพวกเรา เป็นพ่อ เป็นครู เป็นผู้ปกครอง เป็นผู้ช่วยเหลือคนไทยทุกคน เป็นศูนย์แห่งความรัก และความสามัคคีปรองดองของชาติบ้านเมืองของเรา ฉะนั้นถ้าท่านที่อยู่ในที่นี้ และมีคนฟังที่อื่น คิดไม่ออกว่าจะสมควรรักสามัคคีปรองดองกันเพื่ออะไร ก็ขอได้โปรดตอบตัวเองว่าพวกเราจะสามัคคีปรองดองกันเพื่อพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ที่มีคุณอันประเสริฐในชาติบ้านเมืองของเรา

       อธิการบดีให้หัวข้อมาพูดว่าการปลูกจิตสำนึกให้เกิดความสามัคคีปรองดองเพื่อรักษาและพัฒนาบ้านเมือง คำสองคำในที่นี่คือคำว่าปลูก และอีกคำที่คิดว่าควรจะพูดพร้อม ๆ กัน คือ คำว่า "ปลุก" เพราะ ปลูก กับ ปลุก จะต้องมาอยู่คู่กัน เหมือนเราปลูกต้นไม้ก็อยากจะให้ต้นไม้เจริญงอกงาม เหมือนกับเราหลับก็จะต้องปลุกให้ตื่น เราหลับก็คิดในสิ่งที่เราหลงลืมไปก็จะต้องพยายามปลุกให้สิ่งเหล่านั้นเกิดมาด้วยความกล้าแกร่ง อย่างไรก็ตาม สองคำนี้คิดว่าเวลาใช้จะต้องใช้พร้อม ๆ กัน ทั้งปลูก และ ปลุก

       เมื่อสักครู่พูดถึงความรักชาติจึงขอเล่าให้ฟังอีกเรื่องหนึ่ง คือสมัยที่เป็นนักเรียนนายร้อยเมื่อปี 2481 ยังไม่มีใครเกิดตอนนั้น เมื่อเป็นนักเรียนนายร้อย เขามีวิธีสอนให้รักชาติ ซึ่งสมัยนั้นเรียกว่าทันสมัยมาก พวกนักเรียนนายร้อย เวลาก่อนนอนให้สวดมนต์ เมื่อสวดมนต์เสร็จแล้วก็จะต้องเปล่งวาจาว่า "ชาติของเราอยู่ได้จนถึงตัวเราทุกวันนี้ เพราะบรรพบุรุษของเรา เอาเลือด เอาเนื้อ เอาชีวิต และความลำบากยากเข็ญ เราต้องรักษาชาติ เราต้องบำรุงชาติ และต้องสละชีพเพื่อชาติ อันนี้คือวิธีปลูก และ ปลุก ความรักชาติบ้านเมืองในสมัยที่เป็นนักเรียนนายร้อย สมัยนี้หมวกของทหารบกเป็นตราของจุลจอมเกล้าฯ สมัยก่อนจะเป็นตรา และเขียนว่าสละชีพเพื่อชาติ

       ส่วนคำว่า"จิตสำนึก"เป็นคำง่าย ๆ และเข้าใจง่าย ก็ไม่จำเป็นจะต้องมาพูดกันให้เข้าใจว่าจิตสำนึกคืออะไร สามัคคีปรองดองคืออะไร ก็รู้กันอยู่ทั่วไป และเข้าใจความหมาย แต่ถ้าจะดูจากพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตสถาน "สามัคคี"แปลว่า ความพร้อมเพรียงกัน ร่วมมือร่วมใจกันส่วนปรองดอง นิยามว่าประนีประนอม ไม่แบ่งแย่งกัน ตรงกันโดยไมตรีจิต ทุกวันนี้ในชาติบ้านเมืองของเรามีความไม่สามัคคีปรองดองกันบ้างบางส่วนบางภาค มีความแตกแยกกันเห็นได้ชัดเจนพอสมควร มีการกล่าวหากันไปกล่าวหากันมา ไม่มีใครยอมใคร ไม่มีกรรมการตัดสิน และไม่มีอนุญาโตตุลาการ เพื่อตอบความตอบสองของอธิการบดีในการปลูกจิตสำนึกของคนไทยให้มีความสามัคคีปรองดองกัน เพื่อรักษาและพัฒนาชาติบ้านเมืองของเรา

       จึงอยากจะใช้คำว่าเพื่อรักษาและพัฒนาชาติบ้านเมืองอันเป็นที่รักของเรา ถ้าเราใส่คำนี้เข้าไปรู้สึกว่าจะทำให้คนรู้สึกว่า จะทำให้คนรู้สึกว่าชาติบ้านเมืองเป็นที่รักของเราจริง ๆ ถ้าคนเรารักอะไรสักอย่าง เหมือนกับเรารักบุตร ภรรยา เพื่อนฝูง หรือ บิดามารดา ครูบาอาจารย์ เราก็จะทำแต่สิ่งดี ๆ เพื่อให้ผู้ที่เรารักมีความสุข มีความเจริญ มีความพัฒนา เรื่องปลูกจิตสำนึกเป็นเรื่องค่อนข้างยาก แต่อย่างไรก็ตาม เป็นสิ่งจำเป็นที่เราจะต้องปฏิบัติให้มั่นคงและยั่งยืน แน่นอนมิฉะนั้นผลสัมฤทธิ์ของความสามัคคีปรองดองก็จะไม่เกิดขึ้น

       ความเห็นส่วนตัวที่จะพูดคิดว่าคนไทยทุกคนมีหน้าที่ที่จะทำให้เกิดความสามัคคีปรองดอง เพื่อรักษาและพัฒนาชาติบ้านเมือง ควรจะทำอะไรบ้าง ขอเรียนเป็นข้อ ๆ ว่า เราควรจะทำดังต่อไปนี้ คือ

       1. ต้องยึดมั่นในความเสียสละ เพื่อให้ท่านได้เข้าใจชัดเจนมากขึ้น ขออัญเชิญพระบรมราโชวาทของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในวันข้าราชการพลเรือนปี 2548 มีความตอนหนึ่งว่า ข้าราชการผู้ปฏิบัติบริหารงานของแผ่นดิน จะต้องรู้ ตระหนักในการเสียสละ อันได้แก่การสละสำคัญ 2 ประการ คือ สละเพื่อส่วนรวมอันยิ่งใหญ่ และเหนือกว่าประโยชน์ส่วนตัว ประการหนึ่ง กับ สละความคิด จิตใจ ที่ต่ำทราม กักขระ อีกประการหนึ่ง จึงจะเป็นที่เชื่อถือของคนทั้งปวง และ สามารถดำรงตำแหน่งหน้าที่อย่างมีเกียรติ ศักดิ์ศรี และ มีความมั่นคง ตลอดไป ข้อนี้พวกเราน่าจะจำและนำไปปฏิบัติ คือ การสละนั้น คือการสละเพื่อส่วนรวมอย่างหนึ่ง และก็สละจิตใจที่รู้สึกไม่ดีอีกประการหนึ่ง "ทุกคนต้องรู้จักมิสเตอร์วินส์ตั้นเชอร์ชิลด์ เป็นนายกรัฐมนตรี นี่แหละ เขาเป็นนายกรัฐมนตรีของอังกฤษ ตอนสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง ที่มาที่ไปก็คล้ายๆ กับคุณสุรยุทธ์ คือไม่ได้เป็นผู้แทนราษฎร แต่เขาถูกเชิญให้มาเป็นนายกรัฐมนตรีตอนสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง เพราะควีนส์ เห็นว่าเขาเป็นคนที่เหมาะสม คุณเชอร์ชิลด์ ได้พูดเรื่องเสียสละ เป็นประโยคภาษาอังกฤษ ที่แสดงให้เห็นว่าจำเป็นต้องเสียสละเพื่อชาติบ้านเมือง นายกฯสุรยุทธ์ ของเราก็เหมือนกัน คล้ายๆ กับเชอร์ชิลด์ ที่มาเป็นนายกฯ โดยไม่ได้ตั้งใจมาเป็น แต่ก็เพื่อชาติบ้านเมือง เชอร์ชิลด์ได้พูดไว้ตอนสงครามโลกครั้งที่สองว่า สงครามโลกครั้งที่สองเกิดขึ้น เพราะความต้องการมีอำนาจของคนไม่ถึง 10 คน ซึ่งคน 10 คนนี้ ทำให้คนทั้งโลกรบกัน เป็นเวลาหลายปี เพราะต้องการมีอำนาจ เพราะฉะนั้นผมไม่ทราบเหมือนกันว่าอำนาจมีกลิ่นหอมหวนอย่างไร คนจึงต้องการได้กันนัก เมื่อผมเป็นนายกรัฐมนตรี

      ผมไม่รู้สึกว่าอำนาจมันเป็นเครื่องดึงดูดให้เราทำโน่นทำนี่เลยผมกลับเห็นว่า เราไม่ควรมีอำนาจมากนัก" ประธานองคมนตรี กล่าว

       พล.อ.เปรมกล่าวอีกว่า 2.ยึดมั่นในความซื่อสัตย์ สุจริต ไม่ใช่แค่ตัวเรา แต่จำเป็นต้องทำให้คนรอบข้างเรามีความซื่อสัตย์สุจริตด้วย ทศพิธราชธรรมซึ่งเป็นธรรมะของพระมหาราชา ก็พูดเรื่อง อวิโรธนะ หรือความไม่คลาดธรรม คือมีธรรมะตลอดเวลา มีความซื่อสัตย์อยู่ตลอดเวลา 3. คนไทยควรยึดมั่นในกฎหมายและศีลธรรม ใช้กฎหมาย และปฏิบัติตามกฎหมาย เพื่อประโยชน์ของตนและพวกพ้อง มีศีลธรรมในการปฏิบัติตนตามกฎหมาย 4.ยึดมั่นในคุณธรรม และจริยธรรม ซึ่งคุณธรรม คือคุณงามความดี ศีลธรรม คือธรรมที่เป็นข้อประพฤติปฏิบัติ ซึ่งทุกคนต้องมีอยู่ในตัวของตน คนดีเท่านั้นถึงจะมีคุณธรรมและจริยธรรมได้ ส่วนคนไม่ดีนั้น มีไม่ได้ และไม่อยากมี โดยเฉพาะผู้บริหาร ถ้าไม่มีและไม่ยึดมั่นในคุณธรรม จริยธรรม เชื่อว่าบริหารไม่ได้ ได้ก็ไม่ดี ดีก็ไม่สุจริต ที่บอกว่าคนดีเท่านั้นที่มีดีได้ แต่การจะบอกว่าคนดีอย่างไรบอกไม่ได้ แต่ถ้าบอกว่าคุณสุรยุทธ์ดี คนก็บอกว่าดีจริงๆ พูดอย่างนี้ได้ว่า คนดีคือคนที่ไม่ทำให้ผู้อื่น สังคม ประเทศชาติ เดือดร้อน

       5. คนเราต้องยึดมั่นในความเป็นธรรม ที่บางคนถือว่าการปฏิบัติตามกฎหมาย ก็ถือว่าเป็นธรรมแล้ว จริงหรือไม่จริง ถูกหรือไม่ถูก ตนเองก็ไม่สามารถยืนยันได้ แต่อย่างไรก็ต้องมีความเป็นธรรม ซึ่งความเป็นธรรมก็หมายถึงความยุติธรรมด้วย ความยุติธรรม คือความไม่มีอคติ ที่มีอยู่ 4 ประการ

      รักโกรธ กลัว เขลา ความเป็นธรรมดูได้ด้วยมาตรฐานในการทำหน้าที่ และ มีมาตรฐานเดียวไม่ว่าจะใช้ที่ไหนก็ตาม ไม่ใช่ทำอะไรตามชอบใจ นอกจากมีมาตรฐานเดียวแล้วต้องไม่มี "ระบบ" "ระบอบ" "พรรคพวก" "เพื่อนฝูง" "พี่น้อง" เพื่อประโยชน์อันไม่เป็นธรรม หรือทำอะไรไม่ถูกต้องตามกฎหมาย

      ซึ่งเรื่องความเป็นธรรมทำให้เกิดคำศัพท์ที่มีคนใช้กันมากคือ "ล้างบาง"

       6.คนไทยต้อง ยึดมั่นในความโปร่งใสของการปฏิบัติคือสะอาดหมดจดบริสุทธิ์เห็นได้ชัดเจนไม่มีฝ้า แต่ว่าทำยากคนที่มีกิเลสทำไม่ได้ คนใจไม่แข็งพอทำไม่ได้ คนที่ไม่ยึดมั่นในคำสอนของพุทธศาสนาของพระพุทธเจ้าก็ทำไม่ได้ พุทธเจ้าสอนให้มีหิริโอ ตะปะ เพื่อให้มีความโปร่งใสเป็นเรื่องที่เราต้องยึดถือ

       7.พวกเราต้องเข้าใจเรื่องค่านิยมที่ดีและถูกต้อง ซึ่งแปลง่ายๆว่าคืออะไร คนรวยไม่จำเป็นต้องเป็นคนดี คนจนไม่จำเป็นต้องเป็นคนไม่ดี ความจนไม่ใช่เป็นเครื่องวัดความดีความเลว ไม่ใช่เครื่องวัดไอคิวหรืออีคิว แปลกแต่จริงว่าส่วนใหญ่ที่เข้าใจว่าความร่ำรวยสามารถสร้างชื่อเสียงเกียติยศได้ สร้างฐานะได้ จึงรีบสร้างความร่ำรวยกันมากทีเดียว

       ดังนั้นต้องคิดให้ดีให้รอบคอบว่า ชื่อเสียงเกียรติยศอยู่ที่ความดีไม่ใช่อยู่ที่ความร่ำรวย คนจนก็มีเกียรติมีชื่อเสียง มีเกียรติยศเป็นคนดีได้ เคยพูดหลายครั้งว่าค่านิยมของคนเรา นิยมยกย่องคนรวย ยกมือไหว้คนรวยที่จริงคิดว่าเราต้องยกเมือไหว้คนดี แต่ต้องไม่ยกมือไหว้คนรวยแต่ไม่ดี

       8. ทุกคนที่ทำงานมีทั้งข้อบกพร่องและผิดพลาด แม้จะระมัดระวังอย่างไรก็ผิดพลาดได้ เพราะฉะนั้นการยอมรับผิด ขอโทษให้อภัยซึ่งกันและกัน ปรับความเข้าใจหันหน้าเข้าหากัน ไม่หวาดระแวงซึ่งกันและกัน ให้ความจริงใจต่อกัน จะทำให้เกิดความสามัคคีปรองดอง ผมคิดว่าเรื่องที่สำคัญอีกเรื่องที่จะทำให้เกิดความสามัคคีปรองดองคือ พวกเราเป็นคนไทยต้องรักษาความเป็นไทย ถ้าเราเห็นว่าการเป็นคนไทยด้วยกันอยู่ใต้ร่มโพธิ์ ร่มไทรของชาติ ศาสนา หรือต่างศาสนาก็ไม่เป็นไร และพระมหากษัตริย์องค์เดียวกัน เราก็จะมีความเป็นไทยที่เท่าเทียมกันและเสมอกัน เราไม่จำเป็นต้องทะเลาะเบาะแว้งกัน

       9.ผมคิดว่าทุกคนต้องเข้าใจว่า ความมั่นคงของรัฐเป็นสิ่งสำคัญ ที่จะทำให้เกิดความสามัคคีปรองดอง บางคนอาจจะมองไม่เห็นว่าความมั่นคงของรัฐ จะเกี่ยวข้องกันอย่างไร แต่ที่จริงเกี่ยวข้เองกับความสามัคคีปรองดองมาก ตั้งแต่ยุคโลกาภิวัฒน์เข้ามาสังคมก็เปลี่ยนแปลงไปมาก บางคนก็ยึดเอามาทั้งดุ้นโดยไม่ได้ประยุกต์เลย นำมาใช้แล้วเกิดความเห็นที่ขัดแย้งกัน เช่นสิทธิมนุษยชนหรือเสรีภาพในการพูด เขียน ฟัง ถ้าทุกคนแปลเหมือนกันก็โอเค. หมายถึงแปลอย่างถูกต้องเป็นธรรมก็ใช้ได้ แต่ถ้าเราแปลเป็นอย่างอื่นคนละอย่างสองอย่างก็จะทำให้เกิดความแตกแยก

       "ในความเห็นส่วนตัวคนที่มีความคิดเห็นที่แตกต่างกันบางคนโกรธกันซึ่งไม่น่าจะเป็น ตัวอย่างเช่น นาย ก.บอกว่านาย ข.ผิด นาย ก.กับนาย ข.ก็จะกลายเป็นคนละพวกไปเลย เพราะฉะนั้นอย่างปัญหาภาคใต้ที่เรากำลังดูแลกันอย่างเต็มที่ เราบอกหลายอย่างบอกถึงความสามัคคีปรองดอง

      บอกถึงความเป็นไทยเป็นธรรม บอกถึงความรู้สึกนึกคิดของคนกลุ่มต่างๆ ที่มีความเห็นหลากหลาย

       10.คนไทยทุกคนต้องยึดมั่นอยู่ใน การตอบแทนบุญคุณแผ่นดิน เพราะพูดมา 20 ปีแล้วเมื่อพูดใหม่คนไม่ให้ความสนใจเท่าไหร่ แต่เดี๋ยวนี้รู้สึกว่าพอมีคนสนใจบ้าง คิดว่าการตอบแทนบุญคุณแผ่นดิน เป็นเรื่องที่มีความจำเป็นมาก ที่ทำให้เกิดความสามัคคีปรองดองในชาติบ้านเมืองของเรา

      ก็มีคนถามอีกว่าจะทำอย่างไรถึงจะเรียกว่าตอบแทบบุญคุณแผ่นดินก็ตอบแบบเดิมๆว่า เป็นคนดีก็พอแล้ว เป็นคนดีก็สามารถตอบแทนบุญคุณแผ่นดินได้

       ข้อสุดท้ายต้องการให้คิดว่า เป็นเรื่องที่ดีและสำคัญมากๆ ซึ่งทุกคนคงเคยได้ยินพระบรมราโชวาทและพระราชดำรัสของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอยู่บ่อยๆ และมีจำนวนมาก ซึ่งคิดว่าทุกคนต้องยึดมั่นในพระบรมราโชวาท และพระราชดำรัสเหล่านั้น เพราะถือเป็นสิ่งดีๆให้กับเราทั้งนั้น เพราะท่านพระราชทานให้กับเรา รับสั่งให้เราฟังล้วนแต่เป็นเรื่องดีแก่ตนเองและสังคม ชาติบ้านเมือง พระบรมราโชวาทและพระราชดำรัสเป็นสิ่งที่บริสุทธิ์และสะอาด เพราะฉะนั้นถ้าเรายึดมั่นความสามัคคีก็จะเกิดขึ้นในชาติบ้านเมืองของเรา อย่างไม่ต้องสงสัย ใครที่นำพระบรมราโชวาทและพระราชดำรัสมาปฏิบัติก็จะเป็นสิริมงคลแก่ตัวเอง

       อย่างเรื่องที่พระองค์ท่านรับสั่งมา30 กว่าปีแล้วเรื่องคนดีคนไม่ดี อย่าให้คนไม่ดีเข้ามายุ่งกับบ้านเมือง พวกเราฟังเป็นร้อยครั้งพันครั้ง แต่ก็หาคนที่ปฏิบัติตามที่มีพระบรมราโชวาท ผมคิดว่าโปรดอย่าท้อถอยว่าเราทำได้หรือทำไม่ได้ เพราะว่าเราสามารถทำได้ ถึงทำได้ไม่ทั้งหมด แต่ถ้าเราสามารถไม่ให้คนไม่ดีมายุ่งเกี่ยวกับชาติบ้านเมือง ผมคิดว่านั่นคือการตอบแทบบุญคุณแผ่นดินที่ยิ่งใหญ่

       ถ้าพวกเรายึดมั่นทั้ง11 ข้อความสามัคคีปรองดองจะเกิดขึ้นอย่างแน่นอน ผมรับประกัน และจะปลูกและปลุกได้ตอลดเวลา ทำให้เกิดพลังกล้าแข็งรักษาชาติบ้านเมือง และทำให้คิดออกว่า มีแนวทางทำให้เกิดความสามัคคีปรองดองอย่างไร และจะนำไปประยุกต์ใช้อย่างไร

       พล.อ.เปรมกล่าวว่า การพัฒนาชาติบ้านเมืองโดยคณะบุคคลเช่นรัฐบาล และองค์กรต่างๆ เพราะฉะนั้นในการพัฒนาชาติบ้านเมืองก็จำเป็นต้องมีผู้นำในการพัฒนาชาติบ้านเมือง ในกลุ่มต่างๆเหล่านั้นไม่ว่ากลุ่มเล็กหรือกลุ่มใหญ่ เราต้องเพิ่มลักษณะของผู้นำเพื่อพัฒนาชาติบ้านเมือง

       คือ1.ผู้นำต้องบริสุทธิ์ ประชาชนต้องยอมรับและศรัทธา ผู้นำชาติบ้านเมืองต้องเห็นว่า ชาติบ้านเมืองสำคัญและต้องมาก่อนการเมือง ผมเป็นองคมนตรี และพล.อ.สุรยุทธ์ จุลานนท์ ก็เป็นองคมนตรี รัฐธรรมนูญได้บัญญัติห้ามองคมนตรียุ่งเกี่ยวกับการเมือง เมื่อไปพูดอะไรก็ถูกตำหนิว่าเป็นองคมนตรีจะพูดอย่างนั้นไม่ได้ เพราะรัฐธรมนูญบัญญัติห้ามไว้ ก็บอกเขาว่าที่พูดไม่ใช่เรื่องการเมือง แต่เป็นเรื่องของชาติบ้านเมือง เพราะฉะนั้นย่อมมีสิทธิ์ที่จะพูด

       2.ผู้นำต้องรู้ปัญหา และเข้าใจปัญหา แก้ปัญหาได้ และแก้เป็น ยกตัวอย่าง เรื่องความยากจนที่รัฐบาลกำลังเร่งรีบจะทำให้เกิดขึ้นเป็นรูปธรมโดยเร็ว ซึ่งเป็นเรื่องที่ต้องมีผู้นำอย่างที่พูด คือ ผู้นำที่เห็นแก่ชาติบ้านเมืองจริงๆ ผู้ตามก็ต้องตามผู้นำในเรื่องนี้ด้วย

       3.ผู้นำต้องมีสปิริตไม่แน่ใจว่าภาษาไทยแปลว่าอย่างไร แต่ทุกคนคงเข้าใจว่าหมายความอย่างไร คงเหมือนกับน้ำใจนักกีฬา ผู้นำต้องมีสปิริต ผู้นำจะต้องใช้อำนาจเป็นธรรม ไม่หลงอำนาจ และไม่ยึดติดกับอำนาจ

       และข้อสุดท้ายคือผู้นำต้องรู้จักพอ และต้องเข้าใจในทฤษฎีใหม่ของพระบาทสมด็จพระเจ้าอยู่หัว คือเรื่องเศรษฐกิจพอเพียง

       ทั้งหมดนี้คือสิ่งที่ตนคิดเองว่าผู้นำที่จะทำให้เกิดความสามัคคี ปรองดองในชาติบ้านเมืองของเราควรจะมีลักษณะดังที่กล่าวไปแล้วที่ได้มาจากประสบการณ์ที่ได้รับมา ซึ่งขอเรียนว่าที่พูดทั้งหมดไม่ใช่วิชาการ เพราะว่าไม่ใช่นักวิชาการ แต่เป็นนักการทหาร ข้อความต่อไปนี้เป็นข้อความที่คิดเองและพูดไปหลายที่แล้ว แต่ต้องการพูดให้ฟังอีกครั้งว่า ชาติบ้านเมืองเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ใครก็ตามแม้เพียงแต่คิดจะยึดถือเป็นของตนเอง หรือของพรรคพวกตนเอง เพื่อประโยชน์อันไม่ชอบธรรมต่อตนเอง หรือต่อพรรคพวกของตนเอง จะพบกับความหายนะในที่สุด

       "พระสยามเทวาธิราชจะปกป้องคุ้มครองคนดีของชาติบ้านเมืองเสมอ และจะสาปแช่งคนไม่ดีให้ตกมีอันเป็นไป ต้องตกทุกข์ได้ยากแสนสาหัสตลอดชีวิต นี่คือสิ่งที่เชื่อมั่น และไม่ได้ขอร้องให้คนเชื่อมั่นอย่างที่เชื่อมั่น แต่ฟังแล้วคิดเองว่า สิ่งที่พูดน่าจะดี และน่าจะเชื่อได้ และคิดว่าสิ่งที่พูดน่าจะมีคุณค่าบ้าง"พล.อ.เปรม กล่าว

กรุงเทพธุรกิจ