lol ll วันนี้มีหลายเรื่องให้ฮา อ่านแล้วได้ทั้งคติและก็อารมณ์ขัน ll
>> ใส่บาตรวันเกิด
>> เหล้ากินเข้าไปแล้วก็ขาดสติ...มีเรื่องเล่าว่า
>> วันเกิดของผู้ใหญ่
>>ท่านหนึ่งกลางคืนเลี้ยงฉลองร่ำสุรากันเต็มที่..เมาแประ..
>> รุ่งเช้าอยากใส่บาตรทำบุญเอาฤกษ์ ขณะตักข้าวจะใส่บาตร
>> ด้วยความเมาทำข้าวหก
>> หมาก็วิ่งกรูกันเข้ามาแย่งกันกินข้าว กัดกะเจี๊ยวจ๊าว
>> พันแข้งพันขาจนเดินไม่ได้..
>> ด้วยความโมโห..
>> เงื้อเท้าเตะหมาเต็มแรง...
>> หมามันก็หลบทัน ...
>> แต่พระหลบไม่ทัน โดนหน้าแข้งเต็มๆ
>> ทั้งๆ ที่ไม่ได้ร่วมแย่งข้าวด้วยสักหน่อยขณะใส่บาตร..
>> รู้สึกว่ากับข้าวที่เตรียมไว้ ไม่พอดีกับพระ
>> แกตะโกนเรียกหลานลั่นเลย....
>> ..อีหนู เอาปลาทูมาอีกสององค์ วันนี้พระมาสี่ตัว...
>> เหล้ามันทำให้คนกินไม่เป็นผู้เป็นคน..พูดผิด..คิดผิด
>> ยายหนู เอาปลาทูมาให้ลุงอีก 2 องค์ซิ บังเอิญพระมา 4 ตัว
>> เออ เอากับเค้าซิ รู้ว่ากินเหล้าเข้าไปแล้วทำอะไรผิดๆ
>> เพราะสติมันไม่อยู่กับตัว แล้วยังจะกินมันอยู่อีกหรือ........
.... ของแปลก...
>> แท๊กซี่บางคน อาตมานั่งไปด้วยแล้วรำคาญ มันขี้โมโห
>>หงุดหงิดทั้งวัน
>> วันนั้นนั่งจากหมอชิตไปโรงพยาบาลศิริราช มันด่าคนไปตลอดทาง
>> ไอ้คนนั้นขับไม่ดีไอ้คนนี้เฮงซวยขับช้า ไอ้บ้านี่ตัดหน้า
>> ไอ้เปรตนี้หยุดยังไม่เปิดไฟเลี้ยว
>> มันพูดแต่ว่าแปลกจริง.....แปลกจริง......แปลกจริงตลอดทาง
>> ม้าลายมีไม่ข้าม...แปลกจริง
>>เวลาจะเลี้ยวทำไมไม่เปิดไฟเลี้ยว..แปลกจริง
>> ที่ห้ามจอดดันทะลึ่งจอด
>> อาตมาทนรำคาญไม่ไหว ใกล้ถึงศิริราชแล้ว
>> อาตมาถามว่า คุณขับรถมากี่ปีแล้ว...
>> หลายปีแล้วครับ
>> ปีหนึ่งๆมีคนมายั่วทำให้โกรธอย่างนี้บ่อยไหมครับ........
>> บ่อยครับ..วันหนึ่งหลายสิบครั้ง...
>> อาตมาก็เลยบอกว่า มันมีบ่อยๆ วันละหลายสิบครั้ง....มันจะแปลกยังไง
>> ของแปลกมันต้องนานๆ เกิดครั้งหนึ่ง
>> วันนี้เกิดบ่อยๆ ยังตวาด
>> อยู่ได้ว่าแปลกจริง...แปลกจริง...อยู่นั่นแหละ
>> มันน่าจะบอกว่า เออ....
>> ธรรมดาจริง..บ่อยจริงมากกว่า
... เทศน์ช้าไปหน่อย...
>> วันก่อนอาตมาไปเทศน์ในคุก
>> อาตมาบอกว่า..พวกเราที่มาติดอยู่
>>ในคุกเนี่ย...เราไม่ได้ติดคนเดียวนะ..
>> เราเอาพ่อเอาแม่มาติดด้วย
>> พ่อแม่ต้องลำบากตรากตรำ หาเงินมาซื้อข้าวปลาอาหาร ข้าวของเครื่องใช้
>> และค่ารถค่าเดินทางที่จะมาเยี่ยมเราทุกอาทิตย์...
>>และเรายังทำร้ายจิตใจท่าน ให้ต้องทุกข์ทรมานตลอดเวลาจนกว่าเราจะพ้นโทษ....
>> นักโทษคนหนึ่งมันสำนึกบาป ร้องไห้โฮ อย่างไม่ อายใคร...
>> ท่านทำไมเพิ่งจะมาเทศน์ตอนนี้
>> ทำไมท่านไม่เทศน์ก่อน
>> ที่ผมจะทำชั่ว
>> ไอ้พวกนี้..เวลามันทำชั่วทำอะไรไม่ดี
>> มันโยนให้พระหมด
>> อาตมาเทศน์มาตั้งนานแล้ว โยมไปมุดหัวอยู่ที่ไหน
>>ไม่มาฟังเอง.....
... คิดก่อนจึงทำา ...
>> การให้ทาน...ตถาคตไม่สรรเสริญ...แต่ตถาคตสรรเสริญ..
>> คนที่คิดใคร่ครวญดีแล้ว จึงให้...
>> เพราะเมื่อใคร่ครวญแล้วจะไม่มีใครเดือดร้อนจากการให้...
>> ที่สุพรรณบุรี...
>> มีอยู่ช่วงหนึ่ง พระพุทธรูปในวัดหายเป็นจำนวนมาก..หลายวัด...
>> เสี่ยเจ้าของโรงสี..อดรนทนไม่ได้
>> หลวงพ่อครับ..ขโมยมันรบกวนพระเหลือเกิน..ผมสงสารท่าน
>> ผมขอถวายปืนให้ท่านกระบอกหนึ่ง
>> มันโง่จริงๆ ไม่รู้เลยว่าอะไรควรถวายอะไรไม่ควรถวาย.....
>> ตัวมันน่ะไม่เดือดร้อน แต่พระน่ะ..ติดคุกนะ
... โสเภณีที่รัก ...
>> วันหนึ่งมีคนมานิมนต์ให้ไปเทศน์ให้โสเภณีฟัง
>>ตั้งแต่บวชมา..
>> เพิ่งจะเจอครั้งนี้แหละ...มันเทศน์ยากพิลึก
>> พอไปถึง ทุกคน มองพระเหมือนตัวประหลาด..เ ข้ามาทำไมวะเนี่ย
>> พอนั่งปุ๊บ..มองไปรอบๆ..ไม่มีใครสนใจสักคน....คิดในใจว่า..
>> จะเอาสูตรไหนมาเทศน์สู้กับมันดีวะเนี่ย .....
>> ทำใจดีสู้เสือ..เริ่มต้นคำแรกว่า....
>> ..สวัสดีน้องหญิงผู้มีวาสนาสูง.. ได้ผลแฮะ...ได้ผลดีเกินคาด
>> ทุกคนหันมามอง ตั้งใจฟังหูผึ่งว่าพระจะพูดอะไรต่อ....
>> ได้โอกาส..พระเลยปล่อยไม้เด็ดเลย
>> สวัสดีน้องหญิงผู้มีวาสนาสูง..ผู้ขายของเก่ากินโดยไม่ต้องลงทุน
>> เมื่อน้องหญิงอยู่ที่บ้าน
>>คนทั่วไปจะเรียกน้องหญิงอย่างยกย่องว่า..
>> กุลสตรี ยกย่องว่า เป็นเพศแม่
>> แต่พอน้องหญิงมาอยู่ในสถานที่อย่างนี้
>> ความเป็น กุลสตรี ความสูงส่งของเพศแม่มันถูกทำลายไป
>> เขาเรียกน้องหญิง
>> ว่า...อีตัว....(อันนี้เซ็นเซอร์หรือเปล่าหวา)
>>เวลาเขาจะหาความสุขจากเรือนร่างเธอ..เขามารับเธอไป..เขาไม่ได้พูดให้เกียรติเธอเลย
>> แทนที่เขาจะบอกว่ามาเชิญเธอไป เขากลับใช้คำว่าหิ้วไป
>> ใช้คำว่า หิ้ว เห็นเราเหมือนเป็ดเหมือนไก่ ไม่ให้เกียรติเราเลย
>> เราน่าจะกลับไปอยู่บ้าน ใช้ชีวิตทำมาหากินเหมือนเดิม
>> ถึงแม้นจะไม่ร่ำรวย แต่...
>> เราก็อยู่อย่างมีเกียรติ
>> ทุกคนนั่งนิ่ง ทำตาแดงๆ
>> เป็นโอกาสดีของพระแล้วที่จะดึงเธอมาเป็นพวก...
>> จึงสนทนา สอบถามเพื่อผ่อนคลายบรรยากาศ
>> น้องหญิงหลายคนสักตุ๊กแกไว้ที่ต้นแขน..
>> สักทำไมหรือ..
>> อ๋อ..เวลาผู้ชายมาใช้บริการรักจะได้จับผู้ชายให้ติด
>> เพราะตุ๊กแกขามันเหนียวเกาะแน่น แกะไม่หลุด...
>> โอ..หลักการดี อาตมาเลยแกล้งหยอกไปว่า
>>ตุ๊กแกมันเกาะแต่ผู้ชายอย่างเดียวหรือมันเกาะเอาซุปเปอร์โกโนเลียมาด้วยหรือเป
>> ล่า ทุกคนเงียบกริบ รอยยิ้มเริ่มหายไป...
>> บรรยากาศชักไม่น่า ลงทุนแล้ว...อาตมาเลยถามต่อ
>> อ้าว...แล้วบางคนที่สักขอกับเคียวไว้ที่ต้นแขนละ มีความหมาย
>>ว่าอย่างไรล่ะ
>> ก็เอาไว้เกี่ยวสตางค์จากกระเป๋าคนมาเที่ยวไงเจ้าคะ..
>>เออ..คนเรานี่มันโง่ดี..ถ้าสักขอกับเคียวแล้วมันเกี่ยวสตางค์ได้ จริง
>> คนไทยทั้งประเทศไม่ต้องมัวเหนื่อยไปทำมาหากินหรอก
>> สักขอกับเคียวไห้เต็มตัวก็รวยแล้ว
... ล้างแค้น...
>> มือปืนเมืองเพชร...เมาแอ๋เข้ามาหาพระ
>>มันชูปืนขึ้น..แล้วเดินเป๋ไปเป๋มา
>> หลวงพี่เห็นชายอาการท่าทางเมาเดินควงปืนมาแต่ไกล
>> หลวงพี่ก็เลยโดดหลบเข้าข้างเสา เพราะพระก็เสียวเป็นเหมือนกัน
>>มันบอกว่า..หลวงพี่ต้องเป็นพยานให้ผมด้วย...ไอ้แคล้วมันฆ่าพ่อผมตาย..
>> ผมขอสาบานต่อหน้าพระว่า ผมจะต้องล้างแค้น ให้ทาง
>>พ่อผมให้ได้... ถ้าผมฆ่าไอ้แคล้วไม่ได้..ชีวิตนี้นอนตาไม่หลับ
>> หลวงพี่โผล่ออกมาจากเสา..แล้วบอกว่า..
>> สาธุ..ขออนุโมทนา บุญกับโยมด้วยที่คิด จะล้างแค้น
>> คนทั้งศาลาหันมามองหน้าพระเป็นตาเดียว...
>> โธ่...ก็มันถือปืนส่ายอยู่อย่างนั้นจะให้พระ
>> ทำยังไง...น่าจะเห็นใจพระบ้างนะ..
>> อาตมาก็พูดกับมือปืนต่อว่า....ล้าง..หมายถึง..ทำให้สะอาด
>> การล้างแค้นเป็นเรื่องดี เรามีความแค้น..
>> แสดงว่า..ความแค้นคือ มันมาเปื้อนจิตใจเรา..การล้างแค้น...คือ
>> ล้างที่จิตใจของเรา ให้สะอาด..
>> ให้ความแค้นมันหมดไปจากใจเรา...
>> การไปยิงเขาตายอีก...เป็นการเพิ่มความแค้น...
>> ลูกหลานเขาก็ตามจะมายิงมาฆ่า เราอีก..วนเวียนอย่างนี้ไม่จบสิ้น
>> การล้างแค้น..จึงเป็นการอโหสิกรรม..หมดเวรหมดกรรม
>> อาตมาจึงขออนุโมทนาบุญกับโยมด้วย...
>> พูดเสร็จพระก็หลบไปยืนบังเสาไว้
>> พระไม่กลัวมันหรอก..
>> แต่ พระไม่ประมาท
>> เจ๊กหมดทุนเจ๊กหมดทุน.....
>> มีชายคนหนึ่งอยู่สุไหงโกลก..ชื่ออาฮัง..อาฮังหรือ..เจ๊กฮัง..
>> ค้าขายขาดทุนปีเดียวสามสี่แสนบาท
>> ลงทุนทำกิจการอะไรก็ ขาดทุน
>> พอขาดทุนทีไม่เป็นอันทำมาหากินเลย
>> ครั้งสุดท้ายิน
>>ขาดทุนสี่แสนก็มานั่งทำท่าเหมือนลิงป่วย.....หมดแรง...
>> หมดอาลัยตายอยาก พูดพร่ำอยู่คำเดียวทั้งวัน อั๊วขาดทุนหมดแล้ว
>> อั๊วขาดทุนหมดแล้วจนญาติๆอั๊ว ระอา
>> ไม่รู้จะทำอย่างไร เลย
>> หามมาส่งที่วัดสวนโมกข์...อาตมาอยู่สวนโมกข์ได้ 7ปีพอดี
>> ปรากฏว่ามันก็มานั่งที่ตรงหินโค้ง
>>นั่งเป็นทุกข์ในท่าเจ๊กหมดทุน ท่าเดิม...
>> นั่งบ่น..อั๊วเจ๊งหมดแล้ว..อั๊วขาดทุนหมดแล้ว
>> อาจารย์พุทธทาสก็เลยเข้าไปถามว่า ฮัง...ลื้อขาดทุนแน่หรือ
>> แน่ซิครับ สี่แสนปีเดียวหมดเกลี้ยง ผมขาดทุนย่อยยับหมดเลยจ๊ก
>> คิดให้ดี...ขาดทุนจริงๆ นะเหรอ....
>> จริงซิครับ...อย่ามาถามยั่วโทสะผมนะ......
>> อาจารย์พุทธทาสก็เลยถามต่อว่า...โยมอาฮัง...
>> อาตมาเห็นเลย เข้าไปพูดด้วย
>>ที่ลื้อบ่นขาดทุน..ขาดทุนนี่..ลื้อเกิดมาลื้อมีทุนติดตัวมาเท่าไร..
>> วันที่ลื้อเกิดมานะ
>>อาฮังนั่งคิดอยู่พักหนึ่ง..เอ๊ะ..ใครมันจะไปดึงทุนออกมาจากท้องแม่ได้ในวันเกิดนะ
>> พระนี่ถามอะไรแปลกๆ...
>> อาฮังตอบว่า ..ไม่มี..
>>อาจารย์พุทธทาสท่านก็ถามต่อ...เดี๋ยวนี้หม้อหุงข้าวลื้อมีไหม....
>> หม้อหุงข้าวมี..
>> เสื้อผ้ามีใส่ไหม... มี...
>> บ้านมีอยู่ไหม....
>> มี...
>> ถามอะไรต่อมิอะไร..มันก็ตอบว่า..มีๆๆ...
>> อาจารย์พุทธทาสท่านจึงบอกว่า...
>> อาฮัง...ลื้อไม่ได้ขาดทุนหรอกลื้อมี
>> อาตมาถามต่อ.........ตัวมีเสื้อผ้าติดมาด้วยหรือเปล่า
>> มีบ้านช่องอย่างนี้ไหม
>> อาฮังได้คิด ตอบว่าไม่มี เกิดมาก็มาตัวเปล่า
>> อาตมาจึงบอกว่าเกิดมาแต่ตัวที่มีติดตัวอยู่ทุกวันนี้ลื้อว่า
>> ขาดทุนอีกหรือ
>> ลื้อคิดซิว่า ลื้อไม่ได้ขาดทุนหรอก เพียงแต่กำไร
>> มันลดลงไปนิดหน่อยเท่านั้นเอง
... คุณพระช่วยด้วยหน่อย ...
>> พวกเราชอบอ้อนวอน..ชอบบนบานศาลกล่าวกันจนเคย
>> โดยเฉพาะผู้หญิงขอให้พระช่วยจนติดปาก เกิดมีอะไรขึ้น
>> หรือตกใจอะไร จะต้องร้องว่า ..คุณพระช่วย.. ทุกครั้ง...
>> วันหนึ่ง..อาซิ้มนั่งขายของอยู่ในร้าน หน้าร้านมีคนมาทำ
>> ความสะอาดท่อ แล้วเปิดฝาท่อทิ้งไว้ ผู้หญิงคนหนึ่งเดินตกท่อ..
>> แล้วตะโกนว่า ...ว้ายคุณพระช่วย...
>> อาซิ้มหัวเราะตัวงอ..แล้วเดินออกมาหาหญิงผู้เคราะห์ร้าย
>> พระช่วยลื้อไม่ล่ายหรอก..เพราะเมื่อเช้านี้พระก็ตก
โดย :
โคตรเซอร์เลยว่ะ (Guest !)
อีเมล์ : liver_wen@yahoo.com
วันที่ : 2008-02-27 07:58:24
Tags :
fwd.mail.der(ฟอเวิดเมลเด้อ)
โดย :
j
วันที่ :2008-03-01 06:55:54 IP :213.113.125.xx 
MARINO_13
วันที่ :2008-02-28 20:44:03 IP :58.9.141.xx 
แลนเทพ
วันที่ :2008-02-28 05:01:01 IP :202.183.143.xx 
U-Zi
วันที่ :2008-02-27 09:51:09 IP :58.9.58.xx 